als jij me laat hebben spoken vrij spel
zoals de kleren op de grond en die glimlach eet me op
waar is dat doosje kan ik jou bewaren?
pastelpotloden helpen wel maar dan nog waar is de weg gegaan
want tranen van lood trekken alles naar beneden
en om die vleugels kan ik blijven zeuren
en jij, je hoofd in wolken til me op is wat je wil
kan ik ten minste rustig aan
en doen we rustig stil
