en o wat gingen we graag terug

we kwamen scherven tegen

die we zachtjes lieten zijn

onder wazig glimlachende schreeuwen

en de roosgekleurde lucht

die pijnlijk klein en licht verregend

buiten alle zinnen laat

de tafel is opnieuw gedekt maar kan het niet meer aan

ze zet de keuken in de tuin

"nu wachten tot het onweer komt" 

misschien dat het ons schoon kan spoelen

tijdelijk verdoofd

of spoel ik liever alles terug

de last glipt ons tussen de vingers

laten we even tijdloos zijn

en o wat gingen we graag terug

nachtgedicht

deze nacht is je niet vreemd 

en toch breekt het je open

dat je zocht naar wat verbrand

en vlinders naderhand vervagen

heb je dan niet goed geraden

wat de spullen zijn gedaan

langzaam zullen we aan je denken

aaien als we wakker zijn

je voedsel vraagt zijn plekje terug

en ondertussen ga je mee

met alle stoelen die verwachten

dat je hen zal stromen

onderhand is onbelangrijk

want we hebben morgen nog

om alles lekker uit te stellen

stressen we de pan uit

en laat maar niet meer los

ik laat je gaan omdat je me komt halen 

terwijl ik water adem en lucht drink, 

wens ik vleugels om te zwemmen

ik wou nog zeggen,

neem mijn hand als je de benen neemt

en laat maar niet meer los

stomme slapeloze nacht

nieuwe koelkast

leeg en buiten gebruik

maak me misselijk lichaam is leeg

en daar zit je dan

slaap is moe en uitgeput

vrede hebben we nodig koelkast

ben jij ook zo slapeloos?

stomme stomme stomme koelkast

je handen lopen door de kamer 

nemen woorden met zich mee

dekens zijn weer veels te koud 

en duizelig de zomer

je woorden smijten door de kamer 

alsof je ze verloor

en stiekem heb je geen idee 

waar nu de uitgang is

verdwalen kan altijd nog

als de tijd maar bij ons blijft

want vluchten doe je zonder vleugels 

en ik ga je voor

stil

als jij me laat hebben spoken vrij spel

zoals de kleren op de grond en die glimlach eet me op

waar is dat doosje kan ik jou bewaren?

pastelpotloden helpen wel maar dan nog waar is de weg gegaan

want tranen van lood trekken alles naar beneden

en om die vleugels kan ik blijven zeuren

en jij, je hoofd in wolken til me op is wat je wil

kan ik ten minste rustig aan

en doen we rustig stil

ik -

lief waar zijn mijn jaren heen verhuisd?
en ik heb de bus gemist
ik probeer de hele tijd
mijn ogen terug te vinden

lief ik was te laat vandaag
zal ik sorry zeggen?
m'n mond praat me voorbij soms
lief ik ben mijn sleutels kwijt

lief
ik -

rode ogen rode wijn
waarom laat je me?
doe maar laat maar laadje dicht
voordat het te laat is

want dat is wel zo veilig
als rode wijn in mooie glazen

laat je maar niet leiden lief
voordat het te laat is

kleine kindje

er ligt stof op tafel en ik heb ruzie met de spiegel

kleine kindje wijs de weg

wijs me weg voordat ik ga, want ik kan niet weet niet

er ligt rijst op de grond en ik heb weer ruzie met de spiegel

maar schreeuwen doen we nooit 

waarom doet je leven pijn
jij jezelf en ik de rest

je voeten langs de muur gezet

je zicht zit in de kamer

de deur schijnt immer hemel blauw

maar moeder lief je kijkt niet

zo kunnen stoelen blijven vallen

kraken onder zwaargewicht

wat geen van ons had kunnen zijn

daar zijn we veels te dun voor

waarom doet je leven pijn

ik mezelf en jij de rest

want beide zijn we even klein

te klein voor dit bed

ik heb de foto

van jou met je haar lang

in kleermakerszit

voor het patroontjesbehang

ik zag de foto, van haar

met haar haar kort

jij was dun, slungelig

en zij verliefd

nagels

shit de stilte laat alleen

en warrig blijf je achter

auto's rijden rustig -

jij bent onverstoord gestoord

de nacht in handen is van jou

maar kijken doen ze niet

dus rozen moet je laten bloeien

anders is het zonde

open ogen hart gesloten

is het weer zover?

honderd stralen kunnen wachten

doet er ook nog iemand open

want nagels trekken veels te lang

nu stukgestaard en één groot feest

met jammer kom je toch nooit ergens

net als welterusten

kleine ik koester je, wat wil je nou nog meer

met de wereld aan je voeten

en schoonheid in je handen

is niemand zoals jij en dans je mij de wereld weg

sta ik versteld ben jij verlegen

snap ik er helemaal niets meer van

mooie weet je ik koester je

maar snap er even niets meer van