je handen lopen door de kamer 

nemen woorden met zich mee

dekens zijn weer veels te koud 

en duizelig de zomer

je woorden smijten door de kamer 

alsof je ze verloor

en stiekem heb je geen idee 

waar nu de uitgang is

verdwalen kan altijd nog

als de tijd maar bij ons blijft

want vluchten doe je zonder vleugels 

en ik ga je voor